که چشم باران دارم ز خشکسالی ها

به باد حادثه بالم اگر شکست ، چه باک !

خوشا پریدن با این شکسته بالی ها !

چه غربتی ست، عزیزان من کجا رفتند ؟

تمام دور و برم پر ز جای خالی ها

زلال بود و روان رود رو به دریایم

همین که ماندم مرداب شد زلالی ها

خیال غرق شدن در نگاه ژرف تو بود

که دل زدیم به دریای بی خیالی ها

                                                   _{"قیصر امین پور"}