تبليغاتX
ترنج

پائیزی 1

وجودم

آبستن شعری ست برایت

[]

دختر پاییز بالغ شد

اما

من هنوز فارغ نشدم از شعر پائیزی !

چرا متولد نمیشوی از من ؟

نمیباری از چشمان به راهم !

وجودم همرنگ توست

زرد ، نارنجی ، قرمز

لیکن ، نشاید خزانی !

گرچه فصل تنگ دلی هایی

اما

دلتنگ آمدنت بودم....

------------------------------------

پائیزی 2

وقتی به شهر آمدم

آنقدر سخاوت داشت

که پولک های طلایی پیراهنش را

فرش زیر پایم نمود

و آنجا بود که

سمفونی لطیف باران آغاز شد

و سماع من

در جشن برگ ریزان پائیزی .....

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت 14:50 توسط ترنج |

می گفتم

آسمان و دریا هم نباشد

چشمان تو را که دارم

 

بعد از اشک و آبشار و آرامش و آه

بعد از بهار و بوسه و باران و بعد

بعد از سلام و سفر و سوال و سکوت

 

آسمان و دریا را

هنوز دارم .....

                       "سینا به منش"

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت 1:13 توسط ترنج |

یک نفس با دوست بودن همنفس

آرزوی عاشقان این است و بس

واحه های دور دست دل کجاست

تا بیاساییم در خود یک نفس ؟

واحه هایی گم که آنجا کس نیافت

رد پایی از نگاه هیچ کس

خسته ام از دست دل هایی چنین

پیش پا افتاده تر از خار و خس

ارتفاع بال ها : سطح هوا

فرصت پرواز ها : سقف قفس

خسته از دل ، خسته از این دست دل ،

ای خوشا دل های دور از دسترس !

                                                         " قیصر امین پور "

+ نوشته شده در جمعه پانزدهم آذر 1387ساعت 23:10 توسط ترنج |