اینقدر سفید این دفتر را ورق نزن

خودت که میدانی

شعر هم مثل گریه

 بهانه میخواهد

ببین

ایستاده ام اینجا

در حوالی گریه هنوز

اینجا

در حوالی گریه

هنوز

اهالی بغض

در انتظار بهانه ای شبیه تو اند ...

                                 " سینا به منش "

حجم بی رنگ سکوت

بر دوش گوش هایم سنگینی میکند !